"อะไรคือบล๊อกอ้ะ?"

จำได้ว่าถามรุ่นน้องคนนึงไปยังงี้จริงๆด้วยความเชย

เอ.. หรือตูจะแก่แล้วจริงๆหว่า

เห็นเค้าฮิตกันบล๊อกนั่นบล๊อกนี่ เพื่อนๆหลายคนก็มีบล๊อก พาลนึกไปถึง RCA บล๊อกA บล๊อกC ที่เคยไปดิ้นแด่วๆสมัยยังสาว (เหอเหอ โบราณ เค้าไม่ไปกันแล้วเฟร้ย!)

ในที่สุดก็รู้ว่ามันก็คือ diary online แบบนึงน่ะเอง ซึ่งก็เลยคิดว่าเอ.. เราก็เคยเขียนไดอยู่พักนึงนี่หว่า ถึงตอนนี้จะไม่ได้แตะเลยเนื่องจากเวลาไม่เอื้ออำนวยก้อเหอะ

เรียนหนักจริงๆพ่อแม่พี่น้อง งานเยอะ การบ้านตรึมใครจะเรียนโทนี่ขอเตือนด้วยความหวังดีว่าคิดหนักๆเลย ใครแค่คิดจะเรียนเพราะยังไม่อยากทำงานล่ะก็.. เหอะๆ แล้วจะรู้ว่านรกมีจริง

มันไม่ใช่แค่เรียนให้ผ่าน ป.ตรีนี่ยากเย็นเข็ญใจยังไงมันก็ยังง่าย (รู้สึกเอาเองยังงั้นนะ) แต่ ป.โท นี่มันต้อง "จบ" ด้วยวิทยานิพนธ์ ไม่ใช่แค่สอบผ่านก็จบ-รับปริญญา

..โอย บ่นไปบ่นมาแล้วตูมาเรียนทำไมว๊า.....

"เพื่ออนาคต" เหตุผลที่อาจจะน้ำเน่าแต่มันก็มีผล เพราะตอนนี้จบแค่ตรีก็หางานยาก เตะฝุ่นกันเป็นแถบ แล้วไอ้ที่จบโทมาเนี่ยก้อใช่ว่าจะหางานง่ายนะ บางที่เค้าไม่รับคนเพิ่งจบเลยก็มี ถึงจะมีใบปริญญามา 2 ใบทั้งตรี-โท ก็เหอะ เค้าถือว่าไม่มีประสบการณ์การทำงาน จ้างมาเงินเดือนก็ต้องสูง แถมจะทำงานให้ได้อย่างใจรึปล่าก็ยังไม่รู้ ใครจะไปเสี่ยง จริงมะ?

ทั่นแม่ก็อยากให้เรียน ไอ้เรารึอยากออกไปทำงานใจจะขาด เห็นเพื่อนๆเค้ามีเงินเดือนกันก็แอบอิจฉาว่าทำไมชั้นยังต้อเกาะพ่อแม่กินอยู่(วะ)

แต่เรื่องจริงก็คือ คนที่ทำงานแล้วทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมดว่า

"เรียนน่ะสบายสุดแล้ว แกได้เรียนก็เรียนไปเหอะ อย่าบ่น" (แน่ะ ด่าอีก..)

ลงท้าย ในสังคมนี้ก็ไม่เคยมีใครพอใจจุดยืนของตัวเองอย่างแท้จริง

"สนามหญ้าบ้านคนอื่นย่อมสวยกว่าสนามหญ้าบ้านตัวเอง"

อย่างที่ฝรั่งเค้าว่ายั้งงั้นมั้งนะ